Pure goodness

15:42

"Nie pokładajcie ufności w książętach ani w człowieku, u którego nie ma wybawienia."

Wszyscy zaczynamy jako nikt ważny. Ostatni jest pierwszym, pierwszy natomiast, jest ostatnim. Nie wyróżniamy się, bo nawet tego nie chcemy. Nie pragniemy inności, bo nie wiemy czym jest. Młody wiek nie stawia przed nami ogromnych wyzwań, a główne rzeczy, które nas dotyczą to na przykład z kim będziemy bawić się dzisiejszego popołudnia na dworze.

Dojrzewamy. Wszyscy, bez wyjątku. I tu zaczynają się schody, bowiem pod terminem "nastolatek" kryje się również "problem". Wszyscy nagle zaczynają mieszać. W domu, w szkole, w gronie znajomych, z którymi spotyka się po południu - wszyscy co jakiś czas ukazują coraz to nowe i nowe części swojej ciemnej strony i uświadamiają każdego z nas, że w każdym jest niemal tyle samo dobra co zła.

fot. Ania Oczoś

Popełniamy błędy, żałujemy, przepraszamy, wybaczamy, aż wreszcie koło zapętla się, a my popadamy w tę gorzką rutynę na nowo i na nowo. Najpierw myślimy, potem robimy, praktycznie nigdy na odwrót. Dzielimy się na wiele typów. Na tych, którzy troszczą się wyłącznie o samych siebie, którzy przejmują się losem innych, na młodych ludzi, którzy desperacko szukają przyjaźni, czy na totalnych outsiderów. Ale bez względu na to, do którego rodzaju ludzi się zaliczasz, jestem pewna jednego – ty też popełniasz błędy, zapewne całkiem sporo. Od drobnych niuansów, do tych ogromnych antybodźców, które potrafią zniszczyć nie jedną znajomość.

Zaczynamy jako wojownicy – niewinnie i łagodnie. Później wszystko się zmienia. Walczymy o pracę by zdobyc pieniądze. Walczymy o innych lub przeciwko nim. W a l c z y m y, bo taka jest już nasza natura. U niektórych chęć wygrywania jest tak wielka, że słynne przysłowie „po trupach do celu” ma kilkukrotnie silniejszy wydźwięk.

Więc czym jest przebaczenie? To słynne „coś”, którym wszystko zmienia się, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki? Przebaczyć to znaczy uwolnić drugiego człowieka od winy. Kiedy przebaczamy, dokonuje się w nas przede wszystkim zmiana sposobu myślenia i postaw w odniesieniu do człowieka i do wydarzeń, które nas zraniły. Chęć zemsty i potrzeba ukarania często tracą wówczas swoją ważność.
Więc może czasem się zastanowić? Można przebaczyć innym, uwalniając ich od poczucia winy i od odpowiedzialności, które zostały im przypisane; ale możemy też przebaczyć sobie, uwalniając się od poczucia winy za popełnione błędy i za braki, które są w nas.