Kiedy twój poniedziałek przychodzi szybciej niż powinien, a wyczekiwany piątek trwa niecałe dwie godziny, to ciężko jest się w tym wszystkim połapać. Trzy tygodnie temu dopiero rozpoczynałam ostatnią klasę gimnazjum i dnie mijały mi wolno, czytając na lekcjach książki i nie słuchając komunikatów ze strony nauczycieli, dotyczących kolejnych dziesięciu miesięcy.

Zabieram się do napisania tego posta od kilku tygodni i muszę przyznać, że chyba za bardzo przyzwyczaiłam moich czytelników do postów tematycznych, przez co wszystko co napiszę uważam za nie dość dobre by ujrzało światło dzienne. Godzina za godziną, dzień za dniem, a na blogu cisza. Chyba myślicie, że a) jestem mądra (polemizowałabym) albo b) mam nie po kolei w głowie, że za każdym razem mam, swego rodzaju, blogowe rozkminy. Spokojnie, to się zmieni! Uprzedzam, że nie wszystko będzie takie bezdenne, bo ostatnio dość płytko u mnie z głębokim myśleniem. Sens życia (i tym podobne) zeszły na drugi plan, bowiem do wakacji coraz bliżej. A co za tym idzie? Plany, plany i jeszcze raz plany!

Macie tak czasem, że zaczynacie kolejny tydzień wczesnym poniedziałkiem, a nim się obejrzycie, już (jakimś dziwnym trafem) jest czwartek czy piątek? Potem weekend, który mija stosunkowo szybko w porównaniu do pozostałych dni. Piątkowy wieczór, sobota, niedziela... Budzik! 6;00 rano, czas wstać! Kolejny ciężki tydzień przed nami!

Coraz dalej brniemy przez kalendarz 2015 roku i powoli zostawiamy za sobą zimne dni. Pierwsze (takie prawdziwe!) wolne popołudnia spędzone w całości na świeżym powietrzu z przyjaciółmi są najlepszym dowodem na nadchodzące majowe wypady i coraz późniejsze zachody słońca. Kilka tygodni temu gdyby ktoś zapytałby mnie o to, czy nie mogę doczekac się wakacji odpowiedziałabym, że szkoła mi nie przeszkadza. Nie skłamałabym, bo uwielbiam moje gimnazjum ale teraz - im blizej jest do wakacji tym bardziej wyczekiwane są długie letnie dni bez nauki i potrzeby ubierania ciepłych swetrów. Gorąca czekolada będzie mogła spokojnie zastąpić mrożoną herbata i nie martwić nas o późniejszą anginę.
Niżej przedstawiam Wam kilka zdjęć zrobionych dziś przy pomocy Poli, mojej rudej Pani fotograf, która okazała się wręcz niesamowita wobec mojej wstydliwej postawy. Chwała Ci za cały trud! Wszystkich zainteresowanych jakąkolwiek współpracą z Polą - zapraszam na jej facebooka (!)
i kontaktu w wiadomości prywatnej.